فعل‌های جداشدنی (aufstehen، anrufen…)

Trennbare Verben · آلمانی A1

چرا برای فارسی‌زبان‌ها سخت است؟

شبیه فعل‌های مرکب فارسی‌اند (زنگ زدن، بیدار شدن)، اما در آلمانی پیشوند از فعل جدا می‌شود و به آخر جمله می‌رود.

قاعده

در جملهٔ ساده، بخش اصلی فعل جای دوم می‌آید و پیشوند (auf، an، ein، mit…) آخر جمله. اما بعد از فعل وجهی (können، müssen…) فعل به شکل کامل و چسبیده آخر جمله می‌آید: Ich muss früh aufstehen.

Bei trennbaren Verben steht das Präfix am Satzende: aufstehen → Ich stehe um sieben Uhr auf. Mit Modalverb bleibt das Verb zusammen: Ich muss früh aufstehen.

مثال‌ها

• Ich stehe jeden Tag um sieben Uhr auf.
• Rufst du mich morgen an?
• Wir kaufen am Samstag ein.

اشتباه‌های رایج